„Zapewne niektórzy fachowcy, gdy zobaczą, że stocznia naprawdę buduje statki, wrócą z zagranicy. Niestety, szkolnictwo zawodowe związane z okrętownictwem nie cieszy się popularnością. Dotyczy to zarówno szkół średnich, jak i wyższych. Atmosfera budowana przez niektóre media, ciągła krytyka, czarny PR wobec stoczni powodują, że rodzice raczej nie doradzają dzieciom wyboru stoczniowych kierunków kształcenia”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Republika Białoruś, mimo że jest naszym sąsiadem, to tak naprawdę bardzo mało o niej wiemy, nie znamy literatury, muzyki, sztuki czy kultury. Nie wiemy nic o historii, co można zwiedzać i gdzie warto pojechać. Czy są tam jeziora, w których można wędkować, lub podobnie jak na Mazurach udać się w kilkudniowy rejs jachtem? Kraj bliski, a kompletnie nam nieznany. Jedyne co funkcjonuje w powszechnej świadomości to, że prezydentem jest Aleksander Łukaszenko, a stolicą Mińsk. Zasypany niegdyś czarnym public relations (PR) prezydent, również odchodzi w powszechne zapomnienie. Teraz wszyscy rzucili się na opluwanie Putina”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„W generowanych przez Firefoksa raportach można znaleźć informacje na temat tego, ile skryptów społecznościowych udało się pominąć, jak wiele sieci reklamowych z naszego powodu nie mogło nas sprofilować oraz ile razy próbowano na naszym komputerze kopać kryptowaluty. Choć takie zestawienie niekoniecznie ma dla użytkownika ogromną wartość – warto przyznać, że jest to doskonała zagrywka PR-owa”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Są tacy politycy, Szanowni Państwo, którzy uważają, że polityka, czasami tak można odnieść wrażenie, że to taka letnia kanikuła. Jakiś żarcik, jakaś prowokacja, jakaś kpina z kogoś i idziemy dalej – byle pijar i się kręci! Tak nie jest, bo polityka polega na zupełnie czymś innym. Polityka to jest odpowiedzialność przede wszystkim, to jest ciężka, uczciwa praca”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Wtłoczeni w cyfrową (realną-nierealną – co to właściwie obecnie znaczy?) teraźniejszość przestajemy odróżniać prawdę od fake newsów, autentyzm od iluminacji. W filmie Wattsa owa przypadłość czasów, w których żyjemy dostaje wspaniały wizualnie komentarz, wyjęty rodem z gier komputerowych osaczający zestaw ułudy, hologramów i wrażeń, które okazują się zupełnie czymś innym, niż się wydają.(…) Nic dziwnego, że piar, propaganda, handel i wciskanie wszelakiego kitu święcą teraz triumfy jak nigdy”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„To jednak, co najbardziej może smucić w obecnej formule Festiwalu Mozartowskiego, to dążność do kreowania sztucznych wydarzeń, a ukrywania tych prawdziwych. Tegoroczna edycja, tak zresztą jak i rok temu, rozpoczęła się tzw. galą reklamowaną jako wieczór na światowym wręcz poziomie. W rzeczywistości była to typowa składanka popularnych arii i duetów. Prawdziwe wydarzenie zostało w sposób niezrozumiały schowane, choć każdy festiwal od takiej premiery by zaczął. Wychodziła ona bowiem poza schemat i okazała się na tyle atrakcyjna, że łatwo byłoby wokół niej zrobić dużo piarowskiego szumu”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Teraz patrzę na to, jak Kościół się biczuje za pedofilię. A przecież oni o tym wiedzieli od dawna. Milczeli. Nie zgłaszali tego władzom kościelnym, nie składali zawiadomień na policję. A tu nagle odkryli Amerykę. Czytają listy pasterskie na mszach. Pytam, czy to ekspiacja, czy czysty piar?”
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Heidi Klum i Tom Kaulitz to jedna z najbardziej zaskakujących par światowego show-biznesu. Romans niemieckiej supermodelki z młodszym od niej o szesnaście lat gitarzystą zespołu Tokio Hotel zdziwił nawet największych fanów tych dwojga. Mija rok, od kiedy para po raz pierwszy pokazała się na ściance, podczas gali amfAR w Cannes 2018. Od tego czasu zdążyli się już zaręczyć, czym udowodnili niedowiarkom, że ich relacja nie jest tylko PR-ową zagrywką”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Chociaż czarny PR skupia się na porankach, to tak naprawdę za ich charakter powinno się winić nasze wieczory i zachowania zaraz po przebudzeniu. W końcu słońce wstaje tak samo zarówno dla tych, którzy od świtu tryskają energią, jak i tych, którzy potrzebują kilku godzin, by wejść na odpowiednie obroty”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…
„Najbardziej absurdalne i utrwalone kłamstwo dotyczy rzekomego ludobójstwa podbitych ludów Ameryki. Oczywiście dyżurny temat obrosły skrajnie niesprawiedliwym kłamstwem to inkwizycja hiszpańska. Ta zaczyna być krytykowana dopiero w oświeceniu i tu akurat sporo do czarnego PR przyłożyli się Francuzi, z Vol-taire’em na czele”.
TO NIE JEST PR, TO JEST…